قربون اون دلای تك سرنشین!

  بشین عزیز پرت و پلا نگو مرد 

 این مدلی نمی شه عاشقی كرد                 

  تو هر دلی یه عشق موندگاره          

   آدم كه بیشتر از یه دل نداره

 درسته كه دیگه توی شهر ما نیست    

   دلی كه مثل كاروانسرا نیست

 بازم همون دلای بچگی مون            

    دلای با صفای بچگی مون

یه چیز می گم ایشالا دلخور نشین    

     قربون اون دلای تك سرنشین

این روزا عمر عاشقی دو روزه         

   ایشالا پیر عاشقی بسوزه

بلا به دور از این دلای عاشق          

   كه جمعه عاشقند وشنبه فارغ!

گذاشته روی میز من یه پوشه         

   كه اسم عشق های بنده توشه

زری، پری،سكینه،زهره،سارا         

  وجیهه و ملیحه و ثریا

نگین و نازی و شهین و نسرین     

    مهین و مهری و پرند و پروین

چهارده فرشته و سه اختر           

    دو لیلی و سه اشرف و دو آذر

سفید و سبزه،گندمی و زاغی        

   بلوند و قهوه ای و پركلاغی

هزار خانومند تو این لیست          

    با عده ای كه اسمشون یادم نیست

گذشت دوره ای كه ماه یكی بود     

   خدا و عشق آدما یكی بود

نامه مجنون به حضور لیلی           

  می رسه اینترنتی و ایمیلی

شیرین می ره میشینه پیش فرهاد  

   روی چمن تو پارك بهجت آباد

زلفای رودابه دیگه بلند نیست        

 پله كه هس، نیازی به كمند نیست

 تو كوچه غوغا می كنند و دعوا    

  چهارتا یوسف سر یك زلیخا!

نگاه عاشقانه بی فروغه             

  اگر میگن: عاشقتم، دروغه

تو كوچه های غربی صناعت      

   عشقو گرفتن از شما جماعت

كجا شد اون ظرافت و كرشمه      

   نگاه دزدكی كنار چشمه؟

كجا شد اون به شونه تكیه كردن   

  كنار جوب آب، گریه كردن؟

دلای بی افاده یادش به خیر          

 دختركای ساده یادش به خیر

نوشته شده در دوشنبه 28 فروردین 1385 و 12:04 ب.ظ توسط فاطمه

ویرایش شده در پنجشنبه 31 فروردین 1385 و 06:04 ق.ظ