خوشبختی قطره شبنمی است که هر روز صبح بر برگ گل سرخ می نشیند

و گاهی آن را نمی بینیم و بی تفاوت از کنارش می گذریم

و شاید جوانه کوچکی است که مدت ها در خاک باغچه مان روییده است و ما بی توجه به آن هرگز رستن آن را احساس نکرده ایم

خوشبختی همان کبوتری است که از ابتدای پاییز به تنهایی گرمای دست هایمان در پشت

پنجره اتاقمان لانه گزیده و هر روز صبح با صدایش از خواب بر می خیزیم اما هرگز آن را ندیده ایم

خوشبختی به همین سادگی همین قدر نزدیک و دست یافتنی و همین قدر دور از چشم ماست

اکثر ما در زندگی خوشبختیم ولی چون آن را در جایی بیرون از زندگی خود جستجو می کنیم

هرگز آن را نخواهیم یافت.

وقتی سالم و سرشار از انرژی برای امرار معاش کسب در آمد تامین خانواده و پرکردن سفره

دل هایمان به بیرون از خانه می رویم و شب با دستانی پر از مهر سالم و فارغ بال به خانه باز می گردیم

این معنای خوشبخت بودن است.

وقتی بی هیچ دغدغه ای سر را بر بالش می گذاریم و در حساب چرتکه اعمال روزمره مان صبح را

به شب آورده ایم بی آنکه بنده ای را آزرده باشیم و شاید هم بالاتر دلی را بدست آورده باشیم

ذلی را خندان کرده ایم یا دست نوازشی را از سرما به گرمای مهر رسانده ایم این خوشبختی است

خوشبختی نه در تسخیر فلک الافلاک است و نه در حساب های بانکی غیر قابل شمارش بلکه در

دستان ماست. دستانی که می توانذ دنیایی را به مهر بسازد شاد کند و خود نیز شاد باشد.

دستانی که جوانه ای را به شاخه ای پیوندی می دهد و هر دو را زندگی می بخشد و چراغ امید

را در کوچه پس کوچه شهرمان روشن می کند

و من خوشبختم چون تو هستی و تمام داشته های دنیا در تو معنا می شود

ای خدای مهربان

نوشته شده در سه شنبه 16 اسفند 1384 و 10:03 ق.ظ توسط فاطمه

ویرایش شده در - و -